De man is niet goed genoeg voor mij. Want ik ben te weet-ik-veel-wat-allemaal-dat-hij-zichzelf-wijsmaakt, en hij is niet goed genoeg om mij waard te zijn. Zijn ideeën daaromtrent creëren de waarheid ervan, en ik kan wel huilen.
Ja, er zijn heel wat mannen jonger en knapper dan hij. Ik kan dat niet ontkennen. Het is een feit. Verschillende betekenen dierbare en betrouwbare vrienden wederzijds voor mij. Sommige al jaren. Enkele zelfs meerdere decennia, al of niet tesamen met levenspartner en/of kroost.
Waarom knappere en jongere mensen een obstakel blijken om een ons te vormen… Ik heb geen idee, maar hij gelooft het overtuigd.
Veel vreemder nog is zijn idee dat hij niet genoeg geld verdient om een vrouw als ik aan zijn zijde te hebben, houden, en vertrouwen. Dat ie veel te véél geld verdient om bij me in de smaak te vallen, vind ik een logischer gedachte. Of dat ie fysiek te groot is om vlot in mijn Dídean te passen, bijvoorbeeld. Zoiets zou zeer begrijpelijk voor me zijn, al vertrouw ik dat we er dan wel een oplossing voor vinden konden.
Wie mij echt kent weet dat ik alles creëerde wat ik nodig heb. Alles méér dan dat werkt heel snel op mijn zenuwen en geef ik weg. Mijn huis is mijn auto, mijn auto is mijn huis. Ik heb maar beperkte laadcapaciteit, en ik kan niets bedenken dat ik van een relatie verlang dat een mens met geld kan kopen.
Ook heel wat projecten in Europa waar ik een beetje van mijn hart en ziel mee heb ingelegd, benodigen ondersteuning. Andere dan financiële. Sommigen betalen zelfs een beetje loon bovenop kost en inwoon. In mijn eentje kan ik, vanwege mijn ziekte en handicap, niet zo erg veel praktisch ter plaatse betekenen. Een man die andermans tuinen en huizen in orde kan houden voor geld om vervolgens bezittingen die ik niet nodig heb te kopen, daarentegen?
Die zou heel wat anders dan zijn bankrekening van groots belang voor me zijn, die zou mee met mij in t Onderweg kunnen bewegen om alzo her en der vanalles nuttigs en zinvols te betekenen. Dan had ie tenminste tijd en aandacht en energie vrij voor al die dingen die ik wél van een relatie verlang en wél van belang voelen voor mij.
Maar de man ziet het anders.
Hij is niet goed genoeg voor mij, onder andere omdat ie geen geld genoeg heeft. Ik snap vooral dat hij zélf vanalles benodigt dat maakt dat ie leeft in een mindset van armoe en tekort, maar geen idee waarom ie dat op mij projecteert.
Anyway, zoals ik zei…
Zijn ideeën creëren vanzelf alle waarheden zoals ze zijn, en dus heeft hij gelijk.
Hij is niet goed genoeg voor mij.
Of om het naar mijn ervaringswereld te vertalen… Hij is duidelijk nog niet ver genoeg gegroeid en ontwikkeld op zijn eigen pad om in praktische realiteit levensvatbaar te verbinden. Na het jarenlange werk dat ik relatief succesvol met mezelf had – en het blijft een dankbare bewustzijnsoefening levenslang, die ik voor niets of niemand op wil geven – hoort ook mijn partner zichzelf, mij, en het ons dat we samen vormen naar waarde te schatten, en vervolgens alledrie die componenten lief te hebben, te koesteren, en te verzorgen.
Anders blijf ik vanzelf veel gelukkiger alleen, wat ook de gevolgen
