Is mijn visie de juiste? Waarschijnlijk niet, maar het is de mijne. Ik zal ze nooit veranderen omdat u de uwe, en een ander nog een andere, ziet. Ze verandert nochtans volcontinu door een geheel aan ervaringen, elke visie van elk ander op mijn pad incluis. Ik mag dan wel heel koppig líjken… Ik ben het helemaal niet.
Rondom is als een woeste oceaan onder andermans stormen. Ik probeer zo vredevol en gelukkig mogelijk te dobberen, terwijl de wereld zoals ik hem ken op elk ogenblik verdwijnt en er weer een andere verschijnt. Gelijkenissen met de vorige vaak talrijk, soms nergens nog herkenbaar.
Alwatis is wat het is, en ik besef ten volle dat ik voor elk ander slechts een watermolecuultje ben in de oceaan waarop zij op hun beurt dobberen terwijl ze hún unieke visie vormen.
– Ela, stop daar es mee, ik kan zo niet volgen. Dídean is geen boot eh zeg!
– In de metafoor nu efkes wel, snoeteke.
– Nee, stop ermee. Da’s veel te ingewikkeld, houd ’t simpel.
– Simpel voor jou?
– Ahja, tiens, ik ben de enige ter wereld waarvan je zeker weet dat ze het leest, dus voor wie anders?
– Ah mijne Lezer, tiens.
– Awel ja, da‘s minstens ik.
Quantummechanica en ‘t geweven web van ervaringen en perspectieven creëert tijdloos verder en voort. Ieders impact, vrije wil, alles heeft invloed, en daar zit ik mee in. Te bewust om vlot te functioneren in andermans gemiddelde omstandigheden. Te onbewust om een echt veilig platform voor mezelf – laat staan voor anderen – te veroorzaken.
– Het lijkt wel een experiment.
– Wie weet, misschien is het dat wel.
– Van wie of wat dan?
– Geen idee.
Kwam ik hier inspiratiebrenger in ‘t geweven web wezen en onderhand voor mezelf leren waarom het mislukt, ook via andere wegen en planeten, om gaandeweg Alwatis tot de perfecte perpetuüm mobile te verbeteren? Zou kunnen. Ik kan me geen voorstelling maken bij wat het doel precies is. Aan welk goed en slecht zou ik correct verbetering kunnen aftoetsen? Alleen Onverwoordelijks kan het weten, en misschien is bestaan an sich al doel en reden genoeg. Het is niet aan mij, het behoort niet tot mijn takenpakket.
– Ah kijk, zo begrijp ik je weer sè.
– Jij wel, ja… Jij wel.
