De eerste die ik pluk, hangt als een rood juweeltje tussen het frisse groen van de bladeren. Rond, dik en vol sap smelt ze bijna meteen in de mond, terwijl die heerlijke geur je al doet watertanden nog voor je proeft. Gezond snoepen rechtstreeks van de plant, al zijn niet alleen wij er dol op — ook de vogels weten perfect wanneer ze op hun lekkerst zijn.
Vorig jaar kocht ik zo’n hangplantje waar ik uiteindelijk amper tien aardbeien van kon oogsten. Een nogal povere opbrengst eigenlijk, maar de plant stak al haar energie in groeien en nieuwe scheuten maken. Tegen het najaar had ik zoveel jonge plantjes dat ik er twee grote manden mee kon vullen. Nu staan die volop in bloei en hangen ze vol vruchten.
Mijn koer is een beetje ingedeeld in hoekjes, afgebakend met houten bakken. Vooraan, dicht bij de keuken, staan de kruiden voor thee en om mee te koken, samen met de kerstomaatjes en pepers.
Daarachter ligt mijn “fruithoek”: de manden met aardbeien en sinds dit jaar ook een framboos en een aalbes. Die framboos kocht ik vooral omdat het een hangplant is en ik nog een hoge metalen staander had waarop zoiets mooi zou afhangen. De aalbes kwam erbij omdat ik simpelweg nog een pot over had.
De fruitoogst zal — als hij het snoepen onderweg overleeft — gebruikt worden voor dessertjes, als coulis op een panna cotta of gewoon als kleurrijke decoratie. En anders verdwijnen de aardbeien, frambozen en aalbessen in een frisse smoothie of een romige milkshake.
Aan de andere muur, voorbij de ton met munt en kamille en naast de bak met Provençaalse kruiden zoals rozemarijn en marjolein, ligt mijn hoekje met giftige planten.
Akelei, smeerwortel, doornappel en bella donna groeien daar samen. Bella donna werd vroeger gebruikt om de hartslag te verhogen, en adellijke dames druppelden het sap zelfs in hun ogen omdat grote pupillen toen als mooi werden gezien. Vandaag wordt atropine — afkomstig uit diezelfde plant — nog gebruikt bij oogchirurgie en bepaalde hartproblemen.
In een aparte korf groeien witte en rode klaprozen. De rode -ook slaapbol genoemd- worden voornamelijk gekweekt voor de zaadjes. Het maanzaad die je op zondag op je verse pistoletjes vind. Uit de zaaddozen van de witte papaver somniferum wordt opium gewonnen. Al moet ik erbij zeggen dat dit enkel lukt in het juiste klimaat, en dat hebben we hier in België niet echt. Dus ik moet iedereen teleurstellen die dacht in het najaar gezellig in mijn “opiumkit” te komen opium schuiven.
Ik heb ze voornamelijk gezaaid omdat ik het simpelweg mooie bloemen vind.
Soms denk ik dat ik in een vorig leven een heks ben geweest. Waarschijnlijk eentje die op de brandstapel zou geëindigd zijn. Ik ben onafhankelijk, niet bepaald sociaal, heb felrood geverfd haar en had ooit zes katten, waaronder een zwarte kater.
Giftige planten hebben mij altijd gefascineerd. Niet omdat ik van plan ben brouwseltjes te maken, maar omdat ik het wonderlijk vind hoe een plant met prachtige bloemen tegelijk dodelijk én genezend kan zijn. Verkeerd gebruikt kan ze fataal zijn, juist gebruikt kan ze een leven redden.
Veel van die giftige soorten worden trouwens gewoon verkocht als border- of perkplant. Omdat ze mooi bloeien, een bijzondere vorm hebben of net speciaal van kleur zijn. Andere moet je wat harder zoeken, tot je ergens online uiteindelijk toch zaadjes vindt van weer een nieuwe heksenplant voor de verzameling.
