Kortok

Laat ik donderdagse verwachtingen radicaal doorbreken.

Met liefs, niet om te shockeren.

Ik zóu kunnen typen dat ik op reis in Frankrijk ben.

Normale mensen zouden dat doen.

Niet normaal, ‘k ben gewoon thuis.

Zo ook de dame met chihuahua, viool, tafelharp, gitaar, en contrabas achter me aan.

Ik zóu een bos vol kunnen doorbomen over de muzikale minikaravaan.

Volgende week misschien alsnog.

Te chagrijnig, ‘t lijf te lastig, te doodop.

Vandaar: iets heel kort in het blog.

Beertje Bernie

Beertje neemt lezers elke donderdag mee in Dídean, het busje waarin ze woont als nomade zolang dat nog kan. Deze woonvorm maakt het mogelijk voor haar om te leven ondanks het gewicht – en het licht – van pervasieve ontwikkelingsstoornissen, chronisch ptsd met dissociatieve kenmerken, en multiple sclerose. Klik hier voor duiding bij soms wat rare woordjes in dit blog. Meer over Beertje Bernie