Iemand zei onlangs tegen mij: “Als we verhuisd zijn, zet ik enkel wat kruiden om mee te koken. Geen tomaatjes of pepertjes, er zal al werk genoeg zijn.”En terwijl ik luisterde, dacht ik alleen maar: maar dát ís net mijn ontspanning.
Tussen mijn plantjes wandelen maakt mijn hoofd stil. Een verdord blaadje wegplukken, een uitgebloeide bloem verwijderen, even kijken welke nieuwe scheut er weer verschenen is… of gewoon genieten van de bijtjes die vrolijk van bloem tot bloem vliegen.
Het zijn kleine dingen, maar ze brengen rust. Gewoon even één worden met de natuur. Zen.
Ja, zo´n hoop planten vraagt tijd en zeker op warme dagen ben ik makkelijk een uurtje bezig met water geven. Maar terwijl ik daar sta met mijn sproeier, praat ik stiekem ook wat tegen hen. En blijkbaar appreciëren ze die aandacht, want ik word beloond met bloemen, nieuwe blaadjes, tomaatjes, pepertjes en aardbeien die langzaam rood kleuren in de zon.
Niet alles kocht ik als plantje of zaadje. Sommige zijn vanzelf opgedoken tussen andere planten. Kleine zaadjes die met de wind meegekomen zijn en besloten hebben hier te groeien. En omdat ze zo hun best deden, mochten ze blijven. Ze kregen hun eigen pot en een mooi plekje. Het zijn een boswilg en een krulwilg, nu nog kleine struikjes die kunnen uitgroeien tot flinke bomen, maar dat is een probleem voor later.
En sommige plantjes groeien in het wild, als onkruid maar die graaf ik uit en zet ze in een potje aarde op een zonnig plekje. Kruiden zoals stinkende gouwe waarvan de thee goed is voor de spijsvertering en maag en darmklachten, en het madeliefje waarvan je olie kan trekken die de huid voedt en de thee is goed tegen oververmoeidheid, artrose en luchtwegenontsteking. De bloemetjes zitten vol vitamine C en zijn lekker in een slaatje.
Ik wil wel meegeven: bij langdurige klachten ga je toch beter naar een dokter, en overdaad schaadt. Maar een kopje thee van een of ander kruid per dag kan alleen maar bevorderend zijn voor de gezondheid.
Ik heb ook geluk met mijn kleine koertje. Door de hoge muren staat er weinig wind en zelfs wanneer het weer wat minder is, kan ik nog gezellig buiten zitten. ’s Ochtends met een koffie in de eerste zonnestralen, of ’s avonds rustig nippend van een glaasje vlierbloesem spritz tussen het groen. En als het overdag te warm wordt, nestel ik me onder mijn parasol, met de ventilator op de hoogste stand…
Mei was trouwens hét moment om vlierbloesems te plukken. Nee, ik heb zelf geen vlierboom staan… nog niet. Misschien, als ik nog een plaatsje vind. Dus ben ik gaan plukken in´t park. Van elke boom een paar bloementrossen om de schade te beperken en de boom nog genoeg bloemen te laten om uit te groeien tot besjes.
De bloemen in een grote pot onder water zetten en 24u laten staan, dan zeven door een doek en het water opkoken met suiker en citroenschillen. Zo simpel en zo lekker. De siroop aangelengd met spuitwater als limonade, met een scheutje wodka of champagne als aperitief. Het is niet alleen lekker maar ook nog goed voor je. De vlierbloesems zijn rijk aan vitamine C en antioxidanten, en dankzij de verzachtende werking helpt het bij keelpijn en om de luchtwegen vrij te houden.
Met die hoge muren rond mijn koertje en drie katten in huis zou je denken dat mijn rood fruit veilig is voor vogels. Maar nee hoor. De duiven landen hier schaamteloos en wandelen doodgemoedereerd richting de rijpe aardbeien. Dat terwijl ik buiten zit en de katten hen vanachter het glas strak in de gaten houden, alsof ze elk moment een aanval gaan inzetten.
En eerlijk? Voor zoveel lef zou je ze bijna als beloning een vruchtje laten stelen.
