En hoe je van één geschilderde muur je volledige huis overhoop krijgt!
Vanmorgen dacht ik: kom, we doen dat laatste beetje afwerking aan het kot.
We zijn de buitenmuren van het terras en het kot achteraan aan het schilderen, alles mooi wit en blauw – een beetje Zuiden in mijn tuintje.
Enkel de laatste details moesten nog gedaan worden.
Penseel gepakt. Verf gepakt. En anderhalf uur later: klaar! Alles mooi afgewerkt. Spic en span. 💪
Dus ik naar de keuken om mijn borstels uit te wassen en mijn handen te schrobben.
En daar begint het. 😏
Oh… nu ik hier toch ben, kan ik evengoed ineens de pompbak goed uitschrobben.
”Nieuwe bus ontvetter gepakt die we als staaltje hadden gekregen. Pompbak blinkend maken dus.
Maar terwijl ik bezig ben:
“Amai, dat is eigenlijk een nieuwe ontvetter. Ik heb nog dat kastje waar al mijn olietjes, azijn, sojasaus en andere rommel in staan. Daar kan ik het resultaat eens goed op testen.
”Dus… kastje leeg.
Alles eruit.
Potjes, flesjes, olietjes, azijn, sojasaus… alles.
Kastje uitgekuist. ✔️
En terwijl ik die flesjes één voor één aan het afkuisen ben, zie ik een flesje rodewijnazijn staan waar bijna niks meer in zit.
“Oh ja!”Ik had een paar weken geleden zelf rodewijnazijn opgezet met een moeder.
Die moest ik nog filteren.
Dus: flesje uitwassen. Goed spoelen. Azijn filteren. Terug in het flesje.
Klaar
.…Tot ik naar het etiket kijk.
“Nee. Dat is het etiket van Delhaize. Dat wil ik er niet op.”
Ik wil natuurlijk mijn eigen etiket.
Dus naar de rommelschuif.
Je kent die.
Die ene schuif waar alles terechtkomt wat nergens anders een vaste plaats heeft.
Scharen. Gommen. Paperclips. Batterijen. Etiketjes. Dingen waarvan niemand nog weet waarvoor ze dienen, maar die je ooit nog nodig gaat hebben.
ik zoek mijn etiketje.
En denk:
“Amai… die schuif is eigenlijk ook een ramp.”
Dus ja.
Die schuif dan ook maar helemaal leeg.
Sorteren. Uitkuisen. Dingen terug op hun plaats. Dingen waarvan ik niet weet waar ze horen toch maar ergens anders leggen.
Vanuit dat rommelschuifje natuurlijk ook dingen tegenkwam die ergens anders thuishoorden.
Dus die moesten op hun plaats.
En voor ik het goed en wel besefte, stond ik aan de tv-kast.
Want ja… als ik dan toch bezig ben, kan ik daar evengoed ook ineens wat schabben uitrommelen.
Dus alles uit de tv-kast.
Bakjes met batterijen.
Het tv-kastje.
Kabeltje van hier.
Kabeltje van daar.
Nog een kabel waarvan niemand weet waarvoor die ooit gediend heeft, maar die misschien ooit nog van pas kan komen.
Alles eruit.
Alles ligt ondertussen op de vloer.
En dan vind ik in de tv-kast een boekje.
Dat hoort daar niet.
Dus natuurlijk moet dat naar het boekenschap.
Maar daar aangekomen zie ik dat mijn boeken eigenlijk ook een beetje schots en scheef staan.
“Die kunnen eigenlijk ook wel eens gerangschikt worden.”
Dus hup.
Heel mijn boekenschap leeg.
Boeken sorteren.
Rommeltjes eruit.
Kruidenboeken bij kruidenboeken.
En dan…
Een bakje met nog wat hekserijspulletjes. 🧙♀️🌿
Die moet naar mijn kleine hekserijaltaartje.
Ik zet het daar neer.
Kijk rond.
En denk:
“Oei… maar hier is het eigenlijk ook wel een rommeltje.”
Dat dan ook maar ineens opruimen.
En ergens diep in mijn achterhoofd staat waarschijnlijk nog altijd een klein stemmetje:
“Minneke… jij ging deze ochtend toch gewoon de buitenmuur afwerken?”
😂
Ondertussen is de buitenmuur klaar.
Mijn keuken is een slagveld.
De eetplaats is een slagveld.
De vloer ligt vol spullen uit de tv-kast.
Mijn boekenschap is volledig overhoop gehaald.
Mijn hekserijaltaartje wordt gereorganiseerd.
Momenteel zit ik een blog te schrijven en ik heb werkelijk geen flauw idee waar ik over een halfuur zal staan.
Misschien in de kippenren.
Misschien op zolder.
Misschien in de moestuin.
Of misschien ontdek ik ineens dat de kruidenkast ook dringend georganiseerd moet worden. 🤣
Lang leve mijn vermoedelijke ADHD-brein.
Want officieel is het nog altijd niet gediagnosticeerd.
Maar als dit géén ADHD is…
dan ben ik gewoon een vrouw met een bijzonder indrukwekkend talent om van één taak 73 andere taken te maken. 😂
En het strafste?
Ik doe dit allemaal omdat ik dingen graag goed wil doen.
