

De Databank van Dilemma’s’ dient als een ontmoetingsplaats waar de gebieden van computerwetenschappen, criminologie en ingenieurswetenschappen elkaar kruisen. Als een rationele ‘rebel’ ben ik gefascineerd door ongebaande paden en complexe uitdagingen. Mijn primaire focus? Het integreren van mijn expertise om het escalerende probleem van agressie tegen openbare dienstverleners te onderzoeken. In tegenstelling tot mijn academische werk, verweef ik in deze teksten zowel persoonlijke meningen als professionele inzichten, waarbij ik de wisselwerking tussen technologie, wetgeving en menselijk gedrag verkennen. Ga met mij mee op een reis door een wereld van ethische dilemma’s, technologische ontwikkelingen en forensische analyses, allemaal gericht op het bevorderen van veiligheid en begrip voor openbare dienstverlening. Door mijn gedachten en observaties te delen, streef ik ernaar levendige discussies over deze thema’s te stimuleren. Diversiteit in ideeën is tenslotte de drijvende kracht achter vooruitgang.

De voorbije dagen heb ik zoveel onzin gelezen over AI door het incident van Prof. Dr. De Sutter, rector UGent, dat duidelijk is dat het merendeel van onze bevolking nood heeft aan digitale geletterdheid. Mijn oprechte dank aan De Sutter om dit ongewild te verduidelijken. Ik laat de titels even vallen, niet uit disrespect, maar

Wie mag er eigenlijk aan de knoppen zitten? Toen ik onlangs hoorde hoe Robin Tonniau (PVDA) uithaalde naar Oskar Seuntjens (Vooruit) met de woorden: “Die gast heeft in zijn hele leven nog geen dag gewerkt”, voelde ik geen verontwaardiging. Ik hoorde vooral de kloof. Niet enkel tussen “links” en “centrumlinks”, maar tussen wie beleid maakt vanop

Vorige keer deed ik al een poging aan te tonen dat – hoewel we misschien streven naar controle en autonomie – Maslow prachtig, en ontdaan van veel complexiteit, aantoont dat er fundamentele behoeften zijn die buiten onze controle liggen en waar we afhankelijk zijn van onze omgeving en het systeem waarin we functioneren.

Daar zat ze, boven een bord spaghetti met dampende saus, een rustige blik en een wijsheid die ze zelf niet altijd lijkt te doorgronden. Ze haalde haar schouders op en zei, met een bijna nonchalante ernst, en niet voor het eerst: “Ik heb enkel controle over mezelf.” Die woorden klonken als een valse noot in

Als computerwetenschapper kan ik stellig – en met veel plezier – zeggen: geen enkel vakgebied heeft zich in zo’n korte tijd (want het is ook een relatief jonge wetenschapstak) zo sterk ontwikkeld als computerwetenschappen. Informatietechnologie is ondertussen onmisbaar geworden, vervlochten met vrijwel alle facetten van ons leven. Deze transformatie heeft ook de relatie tussen overheid