

Minneke blogt over het dagdagelijkse leven en de dingen die ze heeft meegemaakt.

Over het verdriet en het afscheid nemen van een hond. Ze leek onsterfelijk, mijn Fee – maar zelfs de sterkste ziel kiest ooit zelf haar moment om te sterven.

De afgelopen twee maanden hebben zich als een loodzware deken over mijn leven gelegd. Het ene afscheid volgde het andere op, mijn hart steeds opnieuw verbrijzelend. Ik had nooit gedacht dat verdriet zo meedogenloos kon zijn en het zich zo diep in mijn wezen kon nestelen. Het voelt alsof een genadeloze storm me keer op

Die tijd van het jaar … Kerst! Hoewel: tijd? Al vanaf het einde van oktober zag ik de winkels stilaan gevuld worden met glazen ballen in alle kleuren, slingers met glitters, kitscherige Kerstmannetjes die je vanuit je raam kunt doen zakken alsof het lijkt of ze inbrekers zijn, dansende en zingende rendieren met een stembandje

Iedereen is in rep en roer, kinderen dansen en zingen en het snoep wordt gretig uitgestrooid. Ze komen aan per boot, te paard, met de helikopter of op de huifkar en trekken van dorp naar stad, tot elk kindersnoetje gevuld wordt met pure blijdschap en vreugde … Aftellen tot de avond van 6 december wanneer

Ja! Ik heb een ‘weer’-bots , letterlijk! Ik krijg serieus botsen van het miezerige weer! Een heftige opstoot van de fibromyalgie giert momenteel door mijn lijf. Priemende pijnen jagen door mijn spieren terwijl mijn lichaam extreem moe is omdat het de pijn wil verdrijven en vecht tegen de hersenssignalen die uitroepen: “ER IS WAT AAN

Drie jaar geleden zat ik in de zetel de nieuwslus aan het bekijken. Ik doe dat bijna nooit maar mijn partner was al gaan slapen en ik was wat brainless aan het zappen op tv. Beelden van de overstromingen in Wallonië/Pepinster verschenen op het scherm en grepen me rond de keel. Als grote dierenvriend was