Balgerhoekse balorigheid
door Pieter Vanraes
Balgerhoeke is een dorp in Oost-Vlaanderen. Het ligt langs het schipdonkkanaal op de grens van Eeklo en Maldegem. Balgerhoeke is een zelfstandige parochie. Alhoewel Balgerhoeke bij het doorrijden het uitzicht heeft van een heuse gemeente is het nooit een zelfstandige gemeente geweest.
Balorigheid (zelfstandig naamwoord), de neiging om op een vrolijke manier stuurs en tegendraads te zijn.
Korte of iets langere stukjes met meningen uit het leven gegrepen, soms voor de hand liggend, soms wat verder gezocht, maar altijd een poging tot oprechtheid en West-Vlaams realisme.
-
Wanneer een idee de winterwind doorstaat.
Afgelopen zaterdag was een ideale dag voor de ultieme praktijktest. Met een ijzige noordoostenwind zetten we koers richting Zeeuws-Vlaanderen. Tine vroeg me wat aarzelend hoeveel laagjes ze onder de nieuwe softshell moest dragen. Uit ervaring wist ik dat een baselayer in theorie voldoende zou moeten zijn. Maar onder het motto “mijn vrouw heeft het sneller
-
Gehoorschade: verborgen ziekte of een luxeprobleem?
Stel je voor: je hoort je kinderen niet meer goed, gesprekken vervagen, alarmen gaan ongemerkt voorbij. En dan ontdek je dat de oplossing duizenden euro’s kost. Is gehoorschade een onzichtbare ziekte of een luxeprobleem?
-
E-racefiets: schaamte of trots?
Ik had al vrij jong de aanleg om wat molliger te zijn. Dat ik bovendien een ongelofelijke zoetekauw was hielp natuurlijk niet. Behalve wat sportkampen en dan wat paardrijden, een paar jaar basket en wat naschoolse sport ging er aan mij geen sportman verloren. In mijn hogere jaren middelbaar speelde ik wel nog een tijd
-
Communiezieltjes winnen of zo…
In september, twee schooljaren geleden, begon onze jongste aan de lagere school. In het eerste leerjaar moesten we meteen al aangeven of we interesse hadden in de eerste communie. Het briefje kwam via de katholieke school, maar de inschrijving verliep rechtstreeks bij het dekenaat. We werden geïnformeerd dat er een vernieuwd tweejarig traject liep, waarbij
-
Moeilijk is niet onmogelijk!
Bij het verlies van iemand dierbaar borrelen bij mij vaak emoties op in de vorm van woorden. Mijn schrijfsels zijn meestal een uitlaatklep, maar bij verlies voel ik die drang nog sterker: het helpt om mijn gevoel een plaats te geven. Nu dus opnieuw. Onlangs moesten we afscheid nemen van Lieven Cnudde. Een man die,
-
Sterke schouders
Een recent overlijden in mijn kennissenkring zette me aan het denken. Het deed me beseffen dat het ras van de sterkhouders steeds dunner gezaaid is. Op sommige plaatsen lijkt het zelfs met uitsterven bedreigd. Ik gebruik bewust het woord sterkhouder, omdat “geëngageerden” aan de andere kant van de taalgrens tegenwoordig een politieke bijklank heeft gekregen.