Donderdagse dialogen
door Beertje Bernie
Dit blog is een uniek ervaren van eigenzinnige spiritualiteit, het dapper creatief inrichten van identiteit, en het schept een apart beeld van menselijke realiteit. Het kan shockeren, confronteren, en verwonderen; het kan inspireren, vertroosten, en soms grappig zijn. Het waarschuwt niet voor eventuele triggers, dus zorg goed voor jezelf en lees op je eigen verantwoordelijkheid.
Ben je nieuw bij deze blog? Lees dan eerst de verklarende woordenlijst.
-
Snipsnøfblot
Liefs uit Londen speelt ongevraagd in mijn hoofd. Bløf op repeat. Vanuit Spanje laat mijn lief – althans misschien wordt ie mijn lief – oprecht wat tranen vallen op whatsapp. Hij voelt ongerust. Zijn tante had MS, hij kent de impact en ‘t gevaar van zelfs het kleinste griepje, en er gaan heel wat uren
-
Komacomaan
Het lijkt een overduidelijk signaal van Onverwoordelijks: Don’t go there. Was het me opgevallen, ik zou zeker weten omkeer hebben gemaakt maar ik zag het te laat. Ik zag het pas toen Dídean al in het pikdonker in de modder vastgereden zat en ik beelden bekeek van eerder die dag, terwijl ik wachtte op de
-
Garabruggesteen
Dídean staat op de brug in de garage. Ze kreeg groot onderhoud, nieuwe koplampen, en straks krijgt ze ook nieuwe remschijven. Bleef ik in België, dan zou mijn garagist die laatste ingreep nog een half jaartje uitstellen. Nu ligt het anders. Ik heb besneeuwde bergen en winterse stormen voor de boeg, en alleen de toekomst
-
Critinairplug
Het ziekteverzekeringskaartje en de goedkeuring van de controle-arts – wat ik net als een crit’air sticker vergeten op tijd aan te vragen was – zijn eergisteren aangekomen, en sindsdien woon ik richting Portugal in plaats van in lussen rondom ziekenhuizen, familie en vrienden en kinésite, en alles daartussen. Ik ben de grens nog niet over,
-
Uitangstkering
Ik snap het probleem niet. Iedereen die een uitkering krijgt, en iedereen die van hen houdt, voelt heel erg angstig nu. Ik zou ook angstig voelen als ik niet uitéindelijk in het juiste voorziene hokje van het maatschappelijke systeem was beland. Ik denk niet dat er artsen bestaan die mij zouden onderzoeken en daaruit zouden
-
Amerkomstika
Teveel getypt, en niks bruikbaars. Een mening over al het gebeurende her en der in de hele wereld schrijven anderen vinniger en beter. Ik wek vooral per ongeluk onheil op omdat ik denk vanuit een beschouwend ietwat theologisch onderzoekend paradigma, en dat zeg ik niet omdat ik interessant wil doen. Dat zou nogal dom zijn,