Donderdagse dialogen
door Beertje Bernie
Dit blog is een uniek ervaren van eigenzinnige spiritualiteit, het dapper creatief inrichten van identiteit, en het schept een apart beeld van menselijke realiteit. Het kan shockeren, confronteren, en verwonderen; het kan inspireren, vertroosten, en soms grappig zijn. Het waarschuwt niet voor eventuele triggers, dus zorg goed voor jezelf en lees op je eigen verantwoordelijkheid.
Ben je nieuw bij deze blog? Lees dan eerst de verklarende woordenlijst.
-
Stapflapfalend
Kraanvogels vliegen over en lente begint. Ik kan er warm noch lyrisch om worden, want voor het eerst moet ik – echt letterlijk – op een ander leunen. De glibbermodderbodem maakt stappen er niet makkelijk op. Wat ik nog niet weet, is dat ik mijn podologische zolen ben vergeten in mijn schoenen te steken. De
-
Lovelifelinnen
Hoe zal ik dit blog beginnen? ‘k Blijf wat met een hoestje zitten, verder werkt het lijf weer, en dit wezen, wel… Ze kreet Yaaaaawwww! Zekirt I feel good! En ze is nog niet halverwege de daaropvolgende toedoedoedoedoedoedoedoe! of ze springt Dídean uit, bamboe en ander te ver uit de kluiten gewassen gewas te lijf
-
Snipsnøfblot
Liefs uit Londen speelt ongevraagd in mijn hoofd. Bløf op repeat. Vanuit Spanje laat mijn lief – althans misschien wordt ie mijn lief – oprecht wat tranen vallen op whatsapp. Hij voelt ongerust. Zijn tante had MS, hij kent de impact en ‘t gevaar van zelfs het kleinste griepje, en er gaan heel wat uren
-
Komacomaan
Het lijkt een overduidelijk signaal van Onverwoordelijks: Don’t go there. Was het me opgevallen, ik zou zeker weten omkeer hebben gemaakt maar ik zag het te laat. Ik zag het pas toen Dídean al in het pikdonker in de modder vastgereden zat en ik beelden bekeek van eerder die dag, terwijl ik wachtte op de
-
Garabruggesteen
Dídean staat op de brug in de garage. Ze kreeg groot onderhoud, nieuwe koplampen, en straks krijgt ze ook nieuwe remschijven. Bleef ik in België, dan zou mijn garagist die laatste ingreep nog een half jaartje uitstellen. Nu ligt het anders. Ik heb besneeuwde bergen en winterse stormen voor de boeg, en alleen de toekomst
-
Critinairplug
Het ziekteverzekeringskaartje en de goedkeuring van de controle-arts – wat ik net als een crit’air sticker vergeten op tijd aan te vragen was – zijn eergisteren aangekomen, en sindsdien woon ik richting Portugal in plaats van in lussen rondom ziekenhuizen, familie en vrienden en kinésite, en alles daartussen. Ik ben de grens nog niet over,