


Het is weer zover: vannacht wordt de klok verzet — we rommelen weer met de tijd, maar deze keer mogen we gelukkig een uurtje langer slapen.

Overal ter wereld worden de beestjes vandaag extra geknuffeld en verwend. De kat krijgt een nieuwe muis, de hond een extra koekje en misschien de goudvis een nieuw bokaal. Maar eerlijk? Bij mij is het élke dag dierendag. Mijn poezekes komen altijd op de eerste plaats. Dieren hebben geen kalender nodig. Ze kijken je met

Na bijna negen weken thuis ga ik vrijdag terug aan het werk. Wat ik in die periode geleerd heb? Dat ik nu toch écht eens moet luisteren naar dat lijf van mij. Dat ik 58 ben en niet meer mee kan met de dertigers. Het heeft me een paar weken gekost om dat te aanvaarden.

De herfst is begonnen, de zomer is voorbij. Hoewel er in de herfst soms nog enkele mooie, warme dagen zijn, voelt dit toch als de aanloop naar de winter. De dikke pulls en sjaals mogen weer uit de kast, de winterdonsdeken terug op bed en de verwarming gaat aan. Fleece dekentjes en warme sloffen liggen

Het afgelopen jaar is er heel wat te doen rond Oostende en de visserij. Tentoonstellingen met foto’s van toen en nu, en zelfs eentje over Testerep. Een lichtspektakel in de Dominicanenkerk bracht de woelige geschiedenis van de Oostendse vissers tot leven. En vorige week was er een poppenkastvoorstelling over de vissersopstand, gebracht door Marionettentheater Kallemoeie.

Een vraag die regelmatig door mijn gedachten speelt. Niet elke dag, maar vaak. Niet zozeer bij de dagelijkse dingen, maar als ik aan het knutselen of tuinieren ben. Of iets wil maken of herstellen in huis. Pépé was mijn grootvader aan moeders kant. Zoals ik reeds in blogs schreef ben ik grootgebracht door mijn grootouders.